Patrik með sjaldgæfan sjúkdóm sem hefur haldið honum frá keppni í 20 mánuði
Patrik hafði átt fast sæti í landsliðshóp Íslands sem einn þriggja markvarða landsliðsins um nokkurra ára skeið og hefur spilað fjóra A-landsleiki. Hann hafði hins vegar ekki spilað fótbolta í meira en eitt og hálft ár þar til fyrir skemmstu og hafa margir fótboltaunnendur velt fyrir sér langri fjarveru hans frá fótboltavellinum. Patrik hefur spilað sem atvinnumaður erlendis frá árinu 2018 með Brentford og Southend á Englandi, Viborg og Silkeborg í Danmörku og Viking í Noregi en var keyptur til belgíska félagsins Kortrijk um miðjan júlí árið 2024 þegar Freyr Alexandersson var knattspyrnustjóri félagsins. Patrik Sigurður Gunnarsson hefur síðustu tvær helgar spilað sínar fyrstu mínútur í 20 mánuði þegar hann lék stuttlega í æfingaleikjum með Kortrijk í Belgíu. Patrik hefur verið frá í hálft annað ár vegna taugasjúkdóms sem hann ræðir í viðtali við RÚV. Patrik gekk beint inn í byrjunarlið Kortrijk og spilaði ellefu leiki í belgísku úrvalsdeildinni áður en hann meiddist lítillega í lok október og var frá allan nóvember. „Í nóvember árið 2024, þegar ég var að koma til baka eftir smá hnjask sem ég hafði lent í, byrjaði ég að dofna í fótunum en æfði í gegnum það svona nokkurn veginn í nóvember og desember. Í lok desember fóru einkennin að færa sig upp í hendur og munn. Ég fann fyrir doða og þetta var allt mjög skrítið. Upprunalega héldum við að þetta væri bara einhver klemmd taug í bakinu eða þess háttar,“ segir Patrik en svo reyndist ekki vera. Missti mátt í höndum og fótum „Ég var búinn að spila einhverja æfingaleiki með þessi einkenni þar til einn daginn að vöðvarnir byrjuðu að gefa sig. Ég fór að missa mátt, sérstaklega í fótunum og verð bara mjög hægur og þungur. Svolítið eins og maður sé bara í kviksyndi. Þannig að þá var ég sendur á spítala og hitti þar taugalækni. Ég fór svo í alls kyns rannsóknir og var þá greindur þar með taugasjúkdóm, bólgusjúkdóm eða sjálfsofnæmissjúkdóm sem kallast Guillain-Barré-heilkenni. Það er mjög sjaldgæfur sjúkdómur,“ segir Patrik í viðtalinu og útskýrir sjúkdóminn svo frekar. „Þetta var útskýrt fyrir mér svolítið í tengslum við MS af því að það er þekktari sjúkdómur og er ekkert ósvipað því sem er í gangi í líkamanum. En það sem ég er með gerist á öðrum stað. MS hefur meiri áhrif á mænuna og heilann, þar sem líkaminn ræðst á taugarnar. En í mínu tilfelli ræðst sjúkdómurinn á úttaugarnar, eða á taugarnar sem stjórna fótum og höndum og allri tilfinningu.“ Fæðing dóttur hans breytti öllu En hvernig voru fyrstu dagarnir eftir að hann fékk greininguna? „Í sjálfu sér ekkert svo slæmir. Mér hafði verið sagt að það versta ætti þá eiginlega að vera yfirstaðið þar sem ég hafði verið svona lengi með einkenni. Þremur dögum eftir greininguna fæddist svo dóttir mín í Belgíu og hún hjálpaði mér að taka einbeitinguna mikið frá þessu.“ Þremur vikum eftir fæðingu dótturinnar fór Patrik þó að hraka. „Þetta fór þá allt að versna og fór þá að færast í öndunarveginn. Þegar það gerist, þá í allra verstu tilfellum, endar fólk í öndunarvél þar sem vöðvarnir sem fólk notar til að anda virka ekki lengur. En þeir voru nokkuð fljótir að bregðast við þarna í heilbrigðiskerfinu í Belgíu. Þar er mjög gott kerfi hjá þeim. En ég var sem sagt lagður inn á spítala á taugadeild og var þar í viku þar sem ég fékk lyf í æð daglega. Það á að stoppa árásina á taugarnar. Lyfið hreif og ég var útskrifaður eftir vikutíma.“ Komst varla á klósett og var keyrður um í hjólastól En aftur kom bakslag í október. „Já, ég bara missti þá eiginlega allan kraft í fótunum og höndunum og hlutir eins og að opna flösku voru orðnir erfiðir. Að halda á dóttur minni var líka orðið ómögulegt verkefni. Þá var ég lagður aftur inn í rúma viku og fékk fjórfaldan skammt af lyfjum. Ég var þá eiginlega orðinn það slæmur að ég rétt náði að draga mig á milli veggja til að komast á klósettið. En ef ég þurfti að fara að hitta lækni, fara í rannsóknir eða niður í mötuneytið þá var mér rúllað um hjólastól.“ Alltaf stefnt á að spila aftur fótbolta Patrik hefur verið frá keppni í 20 mánuði vegna taugasjúkdómsins sem hefur vitanlega reynt á og kallað fram alls konar tilfinningar. Aðalmálið fyrir hann er að geta lifað eðlilegu lífi, en Patrik er keppnismaður og hefur aldrei viljað gefa fótboltaferilinn upp á bátinn. „Að vera frá í einhvern tíma var eitthvað svolítið sem maður þurfti að læra en ég var alltaf með það að markmiði að koma til baka og byrja að spila. Frá því núna í júní hef ég loksins getað æft á fullu með liðinu, nema að ég hef fengið einn aukadag í viku sem ég fæ að taka aðeins rólegar í líkamsræktinni fyrir endurheimtina. Ég náði svo stórum áfanga síðustu tvær helgar þegar ég spilaði í 30 mínútur með Kortrijk á móti Oostende og svo núna um síðustu helgi spilaði ég líka hálftíma í æfingaleik á móti Club Brugge. Það var mjög gott skref,“ segir Patrik Sigurður. Stressaðri en fyrir fyrsta landsleikinn Þetta hefur þó verið langt ferli hjá Patrik, sem missti 10 kíló við alla vöðvarýrnunina. Hann er þó óðum að ná fyrri styrk. En hvernig hefur honum liðið í þessum æfingaleikjum að undanförnu? „Fyrir fyrri leikinn var ég alveg á nálum og ég held að ég hafi verið meira stressaður þá en fyrir fyrsta A-landsleikinn minn. En í seinni leiknum leið mér strax betur,“ segir Patrik og heldur áfram. Þurfti að læra allt upp á nýtt „En það hefur einhvern veginn verið með þetta ferli að þegar líkaminn fer svona langt niður og lendir í svona átökum, sérstaklega með taugar, þá er eins og hann þurfi að læra allt upp á nýtt. Ég skil núna vel hvað fólk á við sem hefur til dæmis hlotið mænuskaða og svoleiðis sem talar um að það þurfi að læra að ganga upp á nýtt. Ekki það að ég hefði þurft að læra alveg að labba upp á nýtt, en ég þurfti að læra að gera það eðlilega.“ Patrik Sigurður Gunnarsson hefur síðustu tvær helgar spilað sínar fyrstu mínútur í 20 mánuði þegar hann lék stuttlega í æfingaleikjum með Kortrijk í Belgíu. Patrik hefur verið frá í hálft annað ár vegna taugasjúkdóms sem hann ræðir í viðtali við RÚV. „En hver einasti nýi hlutur sem ég geri eftir að ég lenti í þessu er eins og ég sé að gera hann í fyrsta skipti. Bara eins og þegar það kom að því að byrja að hoppa, hlaupa eða skutla mér. Eða gera fótavinnu, spila leik eða æfa með liðinu. Það hefur svolítið verið eins og líkaminn gleymi eða ég þurfi að fara í gegnum hlutina í eitt, tvö, þrjú skipti til að læra að gera hlutina upp á nýtt. En eftir þessi fyrstu skipti þá er eins og líkaminn hafi ekki gleymt neinu. Það er það ótrúlega með heilann og mannslíkamann að hver einasta fruma í líkamanum hafi eigið minni. Hún þarf bara smástund til að læra það aftur sem hún kunni og svo er það bara komið.“
2026-07-08 19:30:19